पुन्हा घेतली मी भरारी वगैरे …

पुन्हा घेतली मी भरारी वगैरे…                                                                                                             कवी – वैभव जोशी

पुन्हा घेतली मी भरारी वगैरे;
पुन्हा सज्ज झाले शिकारी वगैरे.

खरा प्रश्न मी टाकलेलाच नाही;
तुझा मात्र चेहरा विचारी वगैरे.

बिचारा खरोखर भिकारी निघाला;
मला वाटले असेल पुढारी वगैरे.

म्हणा तूच किंमत करावी माझी;
तुला शोभते अशी सावकारी वगैरे.

कशाचीच आता नशा येत नाही;
तसा घाव होतो जिव्हारी वगैरे.

तिथे एकटा तोच होता दरिद्री;
रुबाबात होते सारे पुजारी वगैरे.

आता फक्त भेटी होतील मनांच्या;
मळभ दाटलेल्या अशा दुपारी वगैरे.

किती जीवना रोज देतोस धमक्या;
दिली का यमाने तुला सुपारी वगैरे.

असे ऐकले शेवटी न्याय होतो;
पुढे काय झाले निठारी वगैरे…

 

या सुंदर कवितेचं तितकचं अप्रतिम काव्यवाचन सचिन खेडेकर यांनी ‘खुपते तिथे गुप्ते’ मध्ये केलं आहे. ते नक्की पहा.

Advertisements

1 thought on “पुन्हा घेतली मी भरारी वगैरे …”

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s