स्ट्रॉबेरी पिकिंग

ती शनिवारची सकाळ होती. विकेंड असल्याने आरामात उठून निवांत दिनक्रम चालू होता. ९ वाजले होते. सकाळचा चहा नुकताच झाला होता. तेवढ्यात फोन खणखणला. मैत्रिणीचा फोन होता. ती म्हणाली आज स्ट्रॉबेरी पिकिंगला जाऊया का, बारा साडेबाराला. कुठेही भटकायला जायचं म्हंटल की मी काय तयारच असते. नेटवर वेदर पाहिलं. चांगलं होतं. पाऊस नव्हता. घरातून लंच करून लगेच निघू. म्हणजे तिथं मस्त टाईमपास करता येईल, असं ठरलं. बच्चे कंपनीची व्यवस्थित पेटपूजा झाली असली की मग मोठ्यांनाही पिकनिकचा मनसोक्त आनंद घेता येतो 🙂

मग आम्ही ४-५ कुटूंब मिळून स्ट्रॉबेरी पिकिंगला जायचं ठरवलं. सगळ्यांच्या घरी एकदम घाई-गडबड सुरू झाली. लंचचे शोर्टकट मेनू बनवून, छोट्या पिल्लांच पटापट आवरून, त्यांना खाऊ-पिऊ घालून सगळी जण तयार झाली. एकच्या सुमारास सगळ्यांच्या गाड्या ‘पोर्टर फार्म्स अ‍ॅंड नर्सरी’ च्या रस्त्याला लागल्या.
I was so excited about it. मी पहिल्यांदाच चालले होते ना स्ट्रॉबेरी पिकिंगसाठी.

थोडे अंतर जातो न जातो तो पावसाची सर आली. आम्ही म्हंटलं झालं, आता कुठलं आलयं स्ट्रॉबेरी पिकिंग. या पावसाला पण ना , आत्ताच यायच होतं..   खरं तर नवर्‍याने एकदा छत्री घ्यायची आठवण केली होती. पण weather.com वर (नवर्‍यापेक्षा ;-)) जास्त विश्वास ठेवल्याने त्यालाच मी म्हंटलं होतं की, अरे त्यांनी लिहिलं आहे ना पाऊस पडणार नाही, मग मुळीच पाऊस पडणार नाही.. पण माझा विश्वास खोटा ठरवून पावसाने हजेरी लावली होती.

आमच्या सुदैवाने एक सर येऊन गेल्यावर पाऊस थांबला. छान उघडलं. आभाळ स्वच्छ झालं. अर्ध्या तासात आम्ही फार्मवर पोचलो. आपापल्या हातातल्या छोट्या छोट्या खेळण्यातल्या बास्केट्स सांभाळत बच्चेकंपनी स्ट्रॉबेरी गोळा करायला तयार.

गाडीतून उतरल्यावर लगेच फोटोसेशनला सुरूवात झाली. एका बाईंनी.. नको ताईंनी म्हणू 😉 पुढे होऊन आमच्याकडचे चारी कॅमेरे घेऊन प्रत्येक कॅमेरॅने आमचे ग्रुप फोटो काढून दिले. त्या फार्मच्या ओनर होत्या. त्यांनी वेलकम केले आणि सांगितले की स्ट्रॉबेरी रोपांच्या प्रत्येक रांगेच्या मधल्या आणि शेवटच्या भागात जास्त भाग स्ट्रॉबेरीज मिळतील.

सकाळी ८ वाजल्यापासूनच फार्म ओपन होते म्हणून कदाचित एन्ट्रन्सजवळच्या स्ट्रॉबेरी बर्‍यापैकी संपल्या होत्या. बास्केट्स त्यांच्याच घ्यायच्या होत्या. म्हणून मग खेळण्यातल्या बास्केट्स परत गाडीत गेल्या. मग प्रत्येक कुटूंबाने एक बास्केट घेऊन मुलांच्या हातात दिली.

फार्मला पर पर्सन एन्ट्री फी वगैरे काही नव्हती. आणि बास्केटचा चार्ज होता ८$ पर बास्केट. म्हणजे आपण त्या फार्ममधून १ बास्केट भरून स्ट्रॉबेरी निवडून घ्यायच्या आणि त्याचे ८$ द्यायचे. शिवाय फार्मवर आपण हव्या तेवढ्या स्ट्रॉबेरी खाऊ शकतो. त्याचा काही चार्ज नसतो.

साधारण Mid April ते early June हा स्ट्रॉबेरी पिकिंगचा सिझन असतो. म्हणजे जेमतेम दोनच महिने. मी स्ट्रॉबेरीची शेती पहिल्यांदाच पहात होते. दूरवर पसरलेल्या, एकमेकांपासून समान अंतरावर असणार्‍या स्ट्रॉबेरी रोपांच्या रांगा छान दिसत होत्या. दोन रांगामध्ये जायला-यायला म्हणून साधारण दीड फूटाचे अंतर होते.

मग स्ट्रॉबेरी गोळा करत, निम्म्या तोंडात टाकत आम्ही पुढे जात होतो. अधून-मधून हसी-मजाक, खेचाखेची, गप्पाटप्पा चालू होत्या. दुकानात मिळणार्‍या आणि फार्मफ्रेश स्ट्रॉबेरी यांच्या चवीतला फरक चांगलाच जाणवतो. फार्मफ्रेश स्ट्रॉबेरी खूपच छान लागतात आणि खूपच कमी आंबट वाटल्या.

मुलांनी तर फूल्टू धमाल केली. स्वत: स्ट्रॉबेरी तोडून खाण्याचे त्यांना खूपच अप्रूप वाटत होते. सगळ्यांनी स्ट्रॉबेरीवर मनसोक्त ताव मारला. आणि हात तोंड सगळे लाल – लाल करून घेतले. मग परत एकदा या मेकअपसह सगळ्या वानरसेनेचे आणि आमचेही फोटोसेशन झाले.

खूपच मजा येत होती ताज्या ताज्या लालचुटूक स्ट्रॉबेरी तोडून खायला. मस्तच. yummy….
दीड-दोन तास कसे गेले कळलचं नाही. ह्या पहा आम्ही तोडलेल्या स्ट्रॉबेरी…

आमच्या बास्केट्स आता स्ट्रॉबेरीनी काठोकाठ भरत आल्या. तरी फार्ममधून पाय निघत नव्हता. शेवटी ते काम पावसानेच केले. धो-धो पावसाची एक मोठी सर आली. आणि मग मात्र सगळे पळत पळत फार्मबाहेरच्या टेंटमध्ये आले. तिथे मग थोडा वेळ थांबून, बास्केटचे पैसे देऊन, स्ट्रॉबेरी बास्केट घेऊन आम्ही परतीचा प्रवास सुरू केला.

————————————————————————————————

फार्मवरचे इतर फोटो,

Advertisements

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s