मॉर्निंग वॉक – एक चांगला आणि सोपा व्यायाम प्रकार

वजन कमी करणे, बारीक होणे हा आजकाल सगळ्यांचाच एकदम जिव्हाळ्याचा विषय झाला आहे. हा विषय जितका जिव्हाळ्याचा तितकाच डोकेदूखीचा पण आहे. कारण वजनाचा काटा वाढताना सर्रकन वाढ्तो आणि कमी व्हायचे तर नाव घेत नाही. म्हणजे वाढताना मणामणाने आणि कमी होताना कणाकणाने 🙂

तर एकदा मलाही असंच वजन कमी करावसं वाटत होतं. तसं त्याआधी २ एक वर्षापूर्वी जिमचा वेटलॉस  प्रोग्रॅम केला होता. तेव्हा दोन महिन्यांमध्ये साडेतीन-चार किलो वजन कमी झाले होते. मशिन एक्झरसाइझ आणि फ्लोअर एक्झरसाइझचं कॉम्बिनेशन असे. अशा प्रोग्रॅम्समध्ये खाण्याची पथ्थ्ये पण फार पाळावी लागतात. काय खावं, काय खाऊ नये, किती खावं ते सांगितलेलं असे. गोड अजिबात म्हणजे अजिबात खायच नाही.

रोज काय जेवलो, किती जेवलो ते एका डायरीमध्ये लिहून ती डायरी इन्स्ट्रक्टरला दाखवावी लागे. बरेचदा म्हणजे जवळजवळ ९०-९५% वेळा पथ्थ्य पाळली जायची आणि कधी कधी नाही पाळली जायची तेव्हा मग वजनकाटा लगेचच ते आगाऊपणाने दाखवून द्यायचा 😦 रोजच्या रोज वजन करायचं असे आणि ५०/१०० ग्रॅम वजन वाढलं तरी इन्स्ट्रक्टर ‘कारणे दाखवा’ नोटिस बजावत असे. मग आम्ही पण होमवर्क न केलेल्या मुलासारखा चेहरा करून अशीच काही-बाही कारणं सांगत असू की, कसं काय वाढलं वजनं कोणास ठाऊक. खरं तरं नेहमीचचं जेवले आहे वगैरे वगैरे 😉 असा सगळा प्रकार होता तो.

यावेळी परत जिम लावायचा कंटाळा आला होता. तसही जिमपेक्षा मला मोकळ्या हवेत फिरायला जायला खूप आवडतं. फ्रेश वाटतं आणि व्यायाम करणं हे एक काम वाटतं नाही. मग मी ठरवलं की जवळच्या एका ग्राउंडवर सकाळी वॉकला जायचं. ग्राउंडवर पोहोचल्यावर अर्धा तास ग्राउंडला चकरा मारायच्या. अर्ध्या तासाने घरी जायला निघायचं. रोज घरून निघायची वेळ साधारण फिक्स ठेवली. पण कधी कधी ऊशीर झाला तरी फिरायला जायचा नेम चुकवला नाही. ऊशीरा तर ऊशीरा. मग जेव्हा पोचायचे तेव्हा घड्याळ पहायचे आणि बरोबर अर्धा तास व्यायाम करून मग घरी जायला निघायचे.

पहिले काही दिवस खूपसं चालतं आणि थोडं अंतर पळत अशी ग्राउंडला फेर्‍या मारायचे. नंतर हळूहळू पळण्याचं प्रमाणं वाढवतं गेले. नंतर नंतर आपला स्टॅमिना पण आपोआप वाढत जातो. मग जितकं जास्त शक्य आहे तेवढं अंतर पळतं जायचं, दम लागला की चालायचं, मग परत पळायचं असं करतं ग्राउंडला फेर्‍या मारायचे. रोजच्या रोज जायचा मात्र अजिबात कंटाळा केला नाही. कोणत्याही प्रकारच्या व्यायामाचे चांगले रिझल्ट हवे असतील तर त्यात सातत्य हवचं. ग्राउंड इतकं मोठं होतं की एक फेरी मारायला १० मिनिटं लागायची. अशा ३ फेर्‍या रोज व्हायच्या. लवकरच म्हणजे महिन्या-दीड महिन्यांनंतर मलाही जाणवलं की व्यायामाचा चांगला उपयोग झाला आहे आणि परिचितांच्या कॉम्प्लिमेंटस पण मिळू लागल्या की बारीक झाली आहेस बरं का 🙂

तरं असा फायदा झाला चालत-पळतं व्यायामाचा. म्हणून म्हंटलं ह्यावरच एक पोस्ट लिहूयात. कोणाला उपयोग झाला तर चांगलचं आहे.